و بعضى گفته‌اند : كه چون خداوند تختهاى بهشتى و ارتفاع آنها را ياد كرد ، كفّار قريش تعجّب كرده از آن و گفتند چگونه بر آنها بالا ميروند پس خداوند سبحان شتر را به آنها نشان داد و اينكه آن چگونه تسخير بنى آدم شده است با بزرگيش تا اينكه ميخوابد براى سوار شدن بر آن و بعد از آن بلند مىشود ، و چگونه خداوند سبحان آسمانها و زمين و كوه‌ها را محكم نموده براى ردّ كردن بر اين مردم و البته خداوند سبحان اين چهار چيز را مخصوص و مختص بذكر و ياد آورى نمود براى مجراى اينكه همه مردم در معرفت و شناخت آنها يكسانند « 1 » .

--> ( 1 ) - در تفسير برهان محدث بحرينى در ضمن تفسير آيه كريمه « إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ ، ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ ، ده روايت مفصّل و مختصر از كلينى و شيخ بزرگوار صدوق عليه الرحمه نقل نموده كه مفاد و مضمون تمام آنها اينست كه مقصود از الينا و علينا آل محمد عليهم السلام هستند . براى نمونه دو حديث آن را از كلينى ياد آور ميشوم ، در كافى شريف باسنادش از جابر از حضرت ابى جعفر باقر روايت نموده كه فرمود اى جابر هر گاه روز قيامت شود خداوند عزّ و جل اوّلين و آخرين را براى داورى زنده نمايد ، و امير المؤمنين على عليه السلام خوانده شود پس بپوشاند رسول خدا ( ص ) را حلّه سبزى كه ما بين مشرق و مغرب را روشن كند ، و مثل آن را بر على عليه السلام بپوشاند آن گاه آنها بالا روند سپس ما را بخوانند پس حساب مردم را بما واگذار نمايند ، پس ما به خدا سوگند اهل بهشت را در بهشت داخل نمائيم و اهل آتش را در آتش اندازيم . . . و در حديث ديگر از سماعه باسنادش نقل نموده كه گفت در خدمت حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام نشسته بودم و مردم در دل